त्या दिवसापासुन पुन्हा पुन्हा
एक चेहरा खुणावतोय
डोळे मिटले कि पापण्यात लपतोय
डोळे उघडले कि नजरेसमोर तरळतोय
सुर्यप्रकाशासारखे स्वच्छ डोळे
त्यावर लुकलुकणारया पापण्या
जणु गुलाबाच्या पाकळ्याच
आणी ते मुखकमल नितळ भाव असणारे
मी मुग्ध आहे धुंद आहे
या साचलेल्या डोहाला आज
वाट मिळाली आहे
वाहायला खळखळायला
आता मी वाहणारच
सखे,
हा डोह आता कधीच नाही आटणार,
शेवाळणार, हिरवटणार...
- चेतन कदम.
२१ ऑक्टोबर २०१०
3 comments:
aaplya Vasantbanatil kavita vachlya
doha aani abol khupach chhan aahet
Sanjay patil
http://kaskaypatil.blogspot.com
Thanks sanjay!
1 number...kharach khup sundar
Post a Comment