Tuesday, October 26, 2010

डोह


त्या दिवसापासुन पुन्हा पुन्हा
एक चेहरा खुणावतोय
डोळे मिटले कि पापण्यात लपतोय
डोळे उघडले कि नजरेसमोर तरळतोय

सुर्यप्रकाशासारखे स्वच्छ डोळे
त्यावर लुकलुकणारया पापण्या
जणु गुलाबाच्या पाकळ्याच
आणी ते मुखकमल नितळ भाव असणारे

मी मुग्ध आहे धुंद आहे
या साचलेल्या डोहाला आज
वाट मिळाली आहे
वाहायला खळखळायला
आता मी वाहणारच
सखे,
हा डोह आता कधीच नाही आटणार,
शेवाळणार, हिरवटणार...

- चेतन कदम.
२१ ऑक्टोबर २०१०

3 comments:

Sanjay Patil said...

aaplya Vasantbanatil kavita vachlya
doha aani abol khupach chhan aahet

Sanjay patil
http://kaskaypatil.blogspot.com

Chetan DK said...

Thanks sanjay!

हर्शल कदम (हरी) said...

1 number...kharach khup sundar